تاریخچه بازی های رومیزی قسمت دوم

قسمت اول تاریخچه بازی های رومیزی

 

تأثیر جنگ الهام بخش بازی های استراتژی نظامی

(1300 قبل میلاد)

Ludus latrunculorum یک بازی دو نفره بود که در سراسر امپراتوری روم اجرا می شد. این مراجع به زمان هومر بر می گردد و گفته می شود شبیه به شطرنج است. به دلیل منابع محدود، بازسازی قوانین بازی دشوار است، اما به طور کلی پذیرفته شده است که این یک بازی از تاکتیک های نظامی است. با توجه به تعداد زیاد جنگ ها در قرن 13 قبل از میلاد، اعتقاد بر این است که استراتژی نظامی در موضوع بازی موثر بوده است.

این بازی دارای قطعات زیادی است و بر روی یک الگوی شطرنجی بازی می شود. تخته “شهر” و هر قطعه “سگ” نامیده می شود. قطعات دارای دو رنگ هستند و هنر بازی شامل گرفتن یک قطعه از یک رنگ با قرار دادن آن بین دو رنگ دیگر است.

گفته شده که Ludus latrunculorum ممکن است تأثیری در توسعه تاریخی شطرنج زود هنگام داشته باشد، به خصوص در حرکت پیاده شطرنج. زمانی که شطرنج به آلمان وارد شد، اصطلاحات “شطرنج” و “چک” (که از فارسی سرچشمه گرفته بود) با عنوان Schach به زبان آلمانی وارد شد. اما Schach از قبل آن یک کلمه مادری آلمانی برای سرقت بود. در نتیجه، ludus latrunculorum اغلب به عنوان نام قرون وسطی لاتین برای شطرنج استفاده می شد.

بازی های تخته نرد تبدیل به بخشی از دوران کودکی می شود

(500 قبل از میلاد)

بازی های رومیز در درجه اول توسط بزرگسالان در فرهنگ های باستانی و با ریشه های عمیق آنها در جامعه بازی می شد و بعد به سرعت از جانب کودکان به مقبولیت رسید. اگر چه از لحاظ فنی یک بازی رومیز به شمار نمی آمد، یکی از اولین بازی هایی که به سمت بچه ها متمرکز بود، هاپ اسکاچ (در فارسی لی لی) بود. درست است، این بازی خیلی قدیمی تر از آن چیزیست که شما فکر می کردید!

اولین مراسم هاپ اسکاچ کودکان رومی به حدود 500 سال قبل از میلاد بر می گردد. گوناگونی های زیادی در این بازی در سراسر جهان وجود دارد، اما قوانین کلی یکسان هستند. اولین بازیکن نشانگر را (که معمولا یک تکه سنگ، سکه یا کیسه لوبیا است) را به مربع اول پرتاب می کند. نشانگر باید به طور کامل در مربع تعیین شده و بدون تداخل با خطوط بر زمین بیفتد و به خارج از آن پرتاب نشود. پس از آن بازیکن، در این مسیر لی لی می کند و از مربعی که نشانگر در آن است پرش می کند.

اولین مراجع ثبت شده این بازی در جهان انگلیسی زبان، به اواخر قرن هفدهم، معمولا تحت نام “scotch-hop” یا “scotch-hopper” بر می گردد. براساس دیکشنری انگلیسی آکسفورد، ریشه شناسی hopscotch یک شکل از کلمات “hop” و “scotch” است که دومی به معنای “خط برش یا خراش” می باشد.

تأثیر بازی روی تخته در فرهنگ شرقی

(400 قبل از میلاد)

در حالی که بازی های رومیزی در جامعه آسیایی به قبل از 400 قبل از میلاد بر می گردد، آنها تا حد زیادی تفاسیری از بازی های خاورمیانه بودند. Liubo که اولین بازی رومیزی برای شکستن این عادت بود (که پس از مدت زمان کوتاهی با بازی “GO” ادامه یافت) به اولین بازی که توسط دنیای شرق گسترش یافته، تبدیل شد.

این بازی توسط دو بازیکن انجام می شد. اعتقاد بر این است که هر بازیکن دارای شش قطعه بازی است که آن ها را در اطراف نقاط تخته مربعی بازی که دارای الگوی مشخص و متقارن بودند، حرکت می دادند. جابجایی توسط پرتاب شش تاس چوبی تعیین می شد.

Liubo در طول سلسله هان بسیار محبوب بود و پس از آن محبوبیتش به سرعت کاهش یافت. این احتمال وجود دارد که این امر باعث افزایش محبوبیت بازی Go شود. Liubo تقریبا کاملا فراموش شد. دانش درباره ی بازی در سال های اخیر با اکتشافات باستان شناسی از تخته بازی Liubo و قطعات در مقبره های باستانی افزایش یافته است.

تخته Liubo و قطعات بازی آن اغلب به عنوان وسایل داخل قبر در مقبره خاندان سلسله هان پیدا شده است. تخته های بازی از مواد مختلف ساخته شده اند: تکه های سنگ، چوب های حکاکی شده، و یا میزهای پایه بلند با تخته های ساخته شده در آنها که با قطعات برنز همراه هستند. ویژگی مشترک همه تخته های Liubo الگوی متمایز حک شده و یا نقاشی شده بر سطح آنها است.

از بسیاری از کاوش های باستان شناسی تخته های بازی Liubo، تنها تکه های خاصی باقی مانده است. از آنجا که برخی از قطعات از مواد آلی ساخته شده اند، مانند چوب، آنها از بین رفته اند. با این حال، آنها یک مجموعه کامل friggin در سال 1973 یافتند که به خوبی حفظ شده بود!

مجموعه شامل قطعات زیر است:

  • 1 جعبه بازی لاکی چوبی (45 × 45× 17 سانتی متر)
  • 1 تخته بازی لاکی چوبی (45 × 45× 1.2 سانتی متر)
  • 12 قطعه بازی مکعبی از جنس عاج (4.2 × 2.2 × 2.3 سانتی متر)، شش عدد سیاه و شش عدد سفید
  • 20 قطعه بازی از جنس عاج (2.9 × 1.7 × 1.0 سانتی متر)
  • 30 تراشه ی میله ای شکل از جنس عاج (طول 16.4 سانتی متر)
  • 12 میله پرتاب از جنس عاج (طول 22.7 سانتی متر)
  • 1 چاقو از جنس عاج (طول 22 سانتی متر)
  • 1 خراشنده از جنس عاج (طول 17.2 سانتی متر)
  • 1 طاس هجده طرفه با اعداد “1” تا “16” و کلماتی به معنی “پیروزی” و “باخت”

مانند بسیاری از بازی های قدیمی رومیزی، مجموعه ای کامل از قوانین وجود ندارد. با این حال، در اینجا خلاصه ای از قوانین نظری مطرح می شود:

“دو نفر دور یک تخته رو در روی یکدیگر قرار می گیرند و تخته به دوازده مسیر با دو انتها و منطقه ای در وسط آن به نام ” آب ” تقسیم می شود. دوازده قطعه بازی استفاده می شود که طبق قوانین باستانی شش عدد سفید و شش عدد سیاه می باشد. همچنین دو قطعه ماهی نیز وجود دارد که در آب قرار می گیرند.

پرتاب تاس با یشم انجام می شود. دو بازیکن به نوبت تاس را پرتاب می کنند و قطعات خود را حرکت می دهند. هنگامی که یک قطعه به یک مکان خاص منتقل شده است، در انتهای ایستاده و به عنوان “جغد” نامیده می شود. به همین ترتیب می توانید وارد آب شوید و ماهی را بخورید که «کشیدن ماهی» نامیده می شود.

هر بار یک بازیکن یک ماهی را می کشد، او دو نشان می گیرد. اگر او دو ماهی را در یک ردیف بکشاند، سه نشانه (برای ماهی دوم) می گیرد. اگر یک بازیکن دو ماهی را برداشته باشد اما برنده نشود، آن را دوبار کشیدن یک جفت ماهی می نامند.

زمانی که یک بازیکن موفق به کسب شش نشانه شود، بازی را برده است. ”

بازی های تافل و تولد شطرنج

(400 میلادی)

بازی های Tafl از خانواده ی بازی های رومیزی استراتژی ژرمن باستان و سلتی است که بر روی یک تخته شطرنجی با دو ارتش از اعداد نا برابر اجرا می شد.

اگر چه اندازه تخته و تعداد قطعات متفاوت بود، تمام بازی ها دارای نسبت مشخص 2: 1 از قطعات بودند، در حالی که طرف کمتر دارای یک قطعه پادشاه بود که در مرکز شروع شده است. هدف پادشاه این بود که به حاشیه ها یا گوشه های تخته فرار کند، در حالی که هدف نیروهای بزرگتر این بود که او را به تصرف درآورد. نیروی حمله دارای مزیت طبیعی در شروع هر بازی است. فرض بر این است که جنبه های فرهنگی را با تقلید از موفقیت حملات وایکینگ نشان می دهد.

تافل در هر جایی که وایکینگها سفر کردند رواج یافت، از جمله ایسلند، بریتانیا، ایرلند و لپلند.

چندین روش این بازی در اکثر نقاط اروپای شمالی انجام شد.

فرض بر این است که Tafl به روشی به نام چاتورانگا تقسیم شده است. چاتورانگا یک بازی استراتژی باستانی هندی است که در امپراتوری گپتا، هند در حدود قرن ششم میلادی توسعه یافته است. در قرن هفتم، به عنوان شطرنج در دوره ساسانیان ایران به تصویب رسید، که به نوبه خود به شکل شطرنج در اروپا و قرون وسطی بود.

مجموعه ی چاتورانگا

چاتورانگا در یک تخته 8 × 8 کنترل نشده به نام Ashtapada بازی می شد. تخته گاهی اوقات نشانه گذاری های ویژه ای داشت، که معنی آن ها امروزه ناشناخته است.

به زودی پس از آن، بازی به شکل اروپایی آن، یعنی شطرنج، تبدیل شد، که در همان صفحه ی 8 × 8 کاشی نما بازی میشد. اولین شواهد شطرنج در ساسانیان ایران حدود 600 سال بعد از میلاد است. این نظریه مطرح شده است که تجار مسلمان با شطرنج زینتی پادشاهان به بندرگاه های اروپایی رفتند، همانطور که قبل از آن زمات بازی شطرنج را به ارمغان آورده بودند.

این بازی با حداقل سه مسیر، که اولین در قرن 9 بود، به اروپای غربی و روسیه رسیده است. تا سال 1000 آن در سراسر اروپا گسترش یافته بود. در قرن دهم میلادی توسط مورها در شبه جزیره ایبرین به کار گرفته شده است و در یک نسخه ی معروف قرن یازدهم شامل شطرنج، تخته نرد و تاس به نام Libro de los juegos توصیف شده است.

در حدود 1200، قوانین شطرنج (شکل فارسی chess) در جنوب اروپا تغییر یافت و در حدود 1475، چندین تغییر عمده باعث شد بازی اساسا به همان شکلی که امروز شناخته شده است تغییر یابد. این قوانین مدرن برای حرکت پایه در ایتالیا و اسپانیا اتخاذ شده است. پیاده های شطرنج در اولین حرکت خود، امکان پیشرفت دو مربع را به دست آوردند، در حالی که فیل ها و وزیر ها توانایی های مدرن خود را به دست آوردند. تا پایان قرن 10 وزیر جایگزین خواجه در شطرنج پیشین شد و تا قرن 15 تبدیل به قوی ترین قطعه شد. در نتیجه، شطرنج مدرن به عنوان “شطرنج وزیر” یا ” شطرنج وزیر دیوانه” نامگذاری شد. این قوانین جدید به سرعت در سراسر اروپا غربی گسترش یافت. قوانین مربوط به پات شدن در اوایل قرن نوزدهم نهایی شد. نتایج این تغییرات قانون، این است که بازی شطرنج که امروز بازی می کنیم استاندارد شده است.

در طول عصر روشنگری، شطرنج به عنوان وسیله ای برای بهبود خود دیده شد. بنجامین فرانکلین حتی در سال 1750 مقاله ای با عنوان «اخلاق شطرنج» نوشت. وی اظهار داشت:

“بازی شطرنج صرفا یک سرگرمی در مواقع بیکاری نیست؛ چند ویژگی بسیار ارزشمند از ذهن، مفید در طول زندگی انسان، باید توسط آن به دست آورد و تقویت شود، به طوری که عادت ها در همه موارد آماده باشند؛ بچون زندگی نوعی شطرنج است که در آن ما اغلب می خواهیم به دست آوریم و رقبا و یا دشمنانی برای ستیز کردن داریم، و در زندگی انواع مختلفی از رویدادهای خوب و بد وجود دارد که در برخی موارد در اثر احتیاط یا لازمه ی آن هستند. پس با شطرنج بازی کردن، ممکن است این ها را یاد بگیریم. ”

شطرنج به زودی پس از آن در مدارس اجرا شد، که در آن اولین باشگاه شطرنج نیز آغاز شد. در حالی که شطرنج به طور رسمی در المپیک حضور ندارد، توسط کمیته بین المللی المپیک (IOC) تحت عنوان یک ورزش به رسمیت شناخته شده است. شطرنج حتی المپیاد خود را دارد، که هر دو سال یک بار به عنوان یک رویداد تیمی برگزار می شود. اکثر کشورها یک سازمان شطرنج ملی نیز دارند.

نخستین شواهد مانکالا

(700 میلادی)

مانکالا معمولا به عنوان یک بازی خاص نام برده می شود، اما در واقع یک ژانر بازی است. این خانواده از بازی های رومیزی که از آن ها به عنوان بازی “کاشت”، و یا بازی “حساب و ضبط” یاد می شود در سراسر جهان پخش شده اند، که بازی را توصیف می کنند. کلمه مانکالا از کلمه عربی naqala به معنای “حرکت” می آید. بیش از 800 نام از بازی های سنتی مانکلا شناخته شده است و تقریبا 200 بازی اختراع شده است. با این حال، برخی از نام ها یک بازی را نشان می دهند، در حالی که برخی از نام ها برای بیش از یک بازی استفاده می شود.

اکثر بازی های مانکالا یک بازی مشترک معمول را به اشتراک می گذارند. بازیکنان با قرار دادن تعداد معینی از دانه ها، که برای هر بازی خاص مشخص شده است، در هر یک از حفره های تخته ی بازی، آن را آغاز می کنند. بازیکن ممکن است سنگ های خود را برای طراحی بازی شمارش کند. یک نوبت شامل حذف همه دانه ها از حفره ها، کاشت دانه ها (قرار دادن به ترتیب یکی در هر یک از حفره های زیر) و ضبط کردن بر اساس وضعیت تخته ی بازی. این به عبارت انگلیسی “شمارش و ضبط” منجر میشود که گاهی اوقات برای توصیف بازی مورد استفاده قرار میگیرد.

تخته ی مانکالا معمولا از مواد مختلف ساخته شده است، با مجموعه ای از حفره ها در چند ردیف، که معمولا دو یا چهار عدد هستند. این مواد شامل رس و سایر مواد شکل پذیر است. بعضی از بازی ها در اغلب موارد با سوراخ حفر شده در زمین ، و یا حک شده در سنگ انجام می شوند. سوراخ ها ممکن است با عناوین “فرو رفتگی”، “چاله” یا “خانه” نامگذاری شوند. گاهی اوقات سوراخ های بزرگ در انتهای تخته، به نام مخزن، برای نگهداری قطعات استفاده می شود.

تکه های بازی ها عبارتند از دانه ها، لوبیا ها، سنگ ها، صدف ها، تکه های نیمه مرمر و دیگر شمارنده های غیرمتعارف کوچک که در طول بازی قرار داده شده و در اطراف حفره ها قرار داده شده اند.

هدف بیشتر بازی های دو و سه ردیفی مانکالا، ضیط سنگهای بیشتری نسبت به حریف است. در بازی های چهار ردیفه، یکی معمولا به دنبال رها کردن حریف بدون حرکت قانونی یا گاهی اوقات برای گرفتن همه شمارنده ها در ردیف رو به روی آنهاست.

در ابتدای نوبت بازیکن، آن ها یک سوراخ با دانه هایی که در اطراف تخته کاشته می شود، انتخاب می کنند. این انتخاب اغلب به سوراخ هایی که در طرف بخش کنونی بازیکن هستند محدود می شود و همچنین سوراخ هایی با حداقل تعداد دانه ای خاص نیز این گونه اند.

در یک فرآیند شناخته شده به عنوان کاشت، تمام دانه ها از یک سوراخ به صورت یک به یک به حفره های بعدی در یک حرکت بسته بندی شده در اطراف تخته کاهش می یابد. کاشت یک نام مناسب برای این فعالیت است، زیرا بازی های بسیاری هستند که بطور سنتی با دانه ها بازی می شوند. قرار دادن دانه ها در یک زمان در حفره های مختلف نشان دهنده فیزیکی عمل کاشت است. اگر عمل کاشت بعد از حذف آخرین بذر متوقف شود، بازی یک بازی تک لبه در نظر گرفته می شود.

اولین شواهد از بازی قطعاتی از تخته بازی سفالی و چند برش سنگ در مناطق Aksumite در ماتارا (در اریتره) و YEHA (در اتیوپی) می باشد. قدمت آنها توسط باستان شناسان بین قرن ششم و هفتم میلادی تعیین شده است. این بازی ممکن است توسط Giyorgis از Segla در قرن 14 میلادی در متن خود Ge’ez اسرار آسمان و زمین ذکر شده باشد، جایی که او به یک بازی به نام qarqis اشاره کرده است، اصطلاح مورد استفاده در Ge’ez برای اشاره به هر دو Gebet’a (مانکالا) و Sant’araz sent’erazh) مدرن، شطرنج اتیوپی).

علائم حفره ای که به نظر می رسد تخته های مانکالای باستان است

شباهت بعضی از جنبه های بازی به فعالیت های کشاورزی و عدم نیاز به تجهیزات تخصصی، احتمال آن را ایجاد می کند که می تواند تاریخ خود را به آغاز تمدن تبدیل کند. با این حال، شواهد قابل تایید کمی وجود دارد که این بازی بزرگتر از 1300 سال است.

بازی صاحبخانه

(1903)

چی؟ شما هرگز از بازی “صاحبخانه” شنیده اید؟ این توسط Lizzie Magie، یکی از اولین طراحان بازی های رومیزی آمریکایی، اختراع شد. تخته ی بازی شامل یک ردیف مربع بود، با یک ردیف از خواص در خارج از ان که بازیکنان می تواند آن ها را بخرند. تخته بازی دارای چهار راه آهن، دو کمپنی، یک زندان و یک گوشه ای به نام “کار بر زمین مادر باعث دستمزد می شود” است که بازیکن با هر بار عبور از آن 100 دلار به دست می آورد… آشنا به نظر میرسد ؟

مگی بازی “صاحبخانه” را در سال 1904 اختراع کرد و به ثبت رساند واین بازی را برای نشان دادن عملیات زمینگیری با تمام نتایج و پیامدهای معمولش طراحی کرد. او این بازی را بر اساس اصول اقتصادی جرجیسم، که سیستم پیشنهادی هنری جورج بود، به منظور نشان دادن این که چگونه اجاره ها صاحبان ملک را غنی تر و مستاجران را فقیرترمی کند، مطرح کرد.

او می دانست که بعضی از مردم به دشواری می توانند درک کنند که چرا این اتفاق افتاد و چه اتفاقی در مورد آن ممکن بود انجام شود و فکر می کرد اگر ایده های جورجیستی به صورت مشخصی از یک بازی قرار بگیرد، ممکن است ساده تر شرح داده شود. مگی امید داشت که وقتی این بازی توسط کودکان انجام می شود، این بازی سوء ظن طبیعی درباره ی بی عدالتی را در آن ها تحریک کند، و این که آنها ممکن است این آگاهی را تا بزرگسالی خود ادامه می دهند.

در سال 1935 مگی حق اختراع خود را برای بازی صاحبخانه به برادران پارکر فروخت، که در حال حاضر همان چیزی است که ما آن را با نام مونوپولی می شناسیم. این بازی که برادران پارکر را به موفقیت عظیمی رساند، در اصل توسط آنها رد شده بود.

پس از موفقیت آنها در مونوپولی، آنها به دنبال کارهای ریسکی تر، sorry، پیگرد قانونی و غیره رفتند.

لیزی مگی امتیاز اصلی خود را برای بازی اصلی در ازای 500 دلار فروخت.

اسکار بازی های رومیزی

(1978)

Spiel des Jahres یک عنوان آلمانی است که به سادگی به “بازی سال” ترجمه می شود. این جایزه معتبرترین جایزه برای بازی های کارتی و رومیزی است و سالانه توسط هیئت داوران منتقدین بازی آلمانی اهدا می شود.

Spiel des Jahres اهداف اعطای جوایز را ایجاد برتری در طراحی بازی و ارتقاء بازی های با کیفیت بالا در بازار آلمان اعلام کرده است. تصور بر این است که وجود و محبوبیت این جایزه یکی از محرک های اصلی کیفیت بازی های تولید آلمان است.

نامزد Spiel des Jahres می تواند فروش معمول یک بازی را از 500 تا 3000 نسخه به حدود 10،000 افزایش دهد؛ و برنده معمولا می تواند 300،000 تا 500،000 نسخه فروش کند.

معیارهایی که بازیها با آن ارزیابی می شوند عبارتند از:

مفهوم بازی: اصالت، قابل انجام بودن، ارزش بازی

ساختار قانون: ترکیب، وضوح، قابل فهم بودن

طرح بندی: جعبه، تخته، قوانین

طراحی: قابلیت، کارایی

Spield Des Jahres مسئول محبوبیت و رشد بازی هایی مانند Settlers of Catan، Dominion، Hanabi و Dixit بوده است. و همچنین یکی از دلایل اصلی محبوبیت ژانر بازی های اروپایی (یورو) است.

بازی ها ی یورو یک طبقه از بازی های تبلت است که به طور کلی اهمیت شانس را کم نشان می دهد، تعامل بازیکنان غیرمستقیم و تمرکز بر اقتصاد و استراتژی می باشد.

 

قسمت سوم تاریخچه بازی های رومیزی

ادامه مطلب
تخفیف ویژه ولنتاین (کد تخفیف : valentine)
+